Het duikcentrum bevindt zich aan het einde van het resort. Daar vertrekken ook de duikboten. We hadden onze eigen uitrusting bij ons, zodat we daar de hele vakantie geen omkijken naar hadden. Die wordt ’s ochtends op de boot gebracht en na het duiken door de gids schoongespoeld. De jongens van de boot hebben na het duiken zelfs onze camera’s naar de bungalow gedragen.
De duikboten zijn de typische boten met uitleggers. Na het duiken kom je via een stevige ladder weer gemakkelijk aan boord. Alle boten hebben een toilet. Op de boot zijn handdoeken, water, thee, koffie, fruit en snacks beschikbaar. Als je drie duiken maakt, wordt de lunch op de boot geserveerd.
We hadden met Jan een geweldige gids, die zelfs de kleinste diertjes voor ons wist te vinden.
De duikplanning voor de volgende dag wordt altijd na het avondeten gemaakt. Je kunt duiken op de plekken van de Manta-Bowl, bij de zeegrasvelden en riffen vlakbij het duikcentrum, of in het noorden van het eiland. De meeste duikers komen naar Ticao Island vanwege de mantaroggen. We hebben eigenlijk maar 4 duiken bij de Manta-Bowl gemaakt. We zagen mantaroggen, in de verte ook een walhaai en enorme scholen vissen. Maar het noorden beviel ons beter. Het duiken daar is heel afwisselend. Riffen, steile wanden die tot in de diepte reiken en ook kleine grotten. We hebben ons gericht op de kleine dieren en dankzij Jan hebben we er ook ontelbare voor de lens gekregen. Maar we zagen ook schildpadden, zeeslangen en veel murenen. Ook het landschap boven water is daar een droom. Je duikt bij de eilandjes van het Halea Nature Park. Tijdens de tochten naar het noorden kun je ook de Catandayagan-waterval bezoeken. Daar hebben we onze lunchpauze gehouden. We vonden het duiken bij de zeegrasvelden ook leuk, omdat we graag rondneuzen. Het zicht is daar meestal matig, maar in het zeegras vind je allerlei interessante beestjes. Wie niet op zoek wil gaan, kan deze duikplek beter vermijden.


(automatisch vertaald uit het Duits)

geen opmerkingen gegeven