In totaal
Kamers
Eten
Service
Duikbasis
Duikplaatsen
Na de duiksafari volgden 11 dagen ontspanning op het strand. Mijn andere dochter en mijn vrouw zijn daar ook naartoe gekomen. Het Hilton ligt op ongeveer 30 minuten rijden ten zuiden van de luchthaven van Marsa Alam, naast de baai van Abu Dabbab. Het privéstrand van het hotel ligt aan de zijkant van de baai. Het noordelijke rif ligt dus ervoor en directe toegang tot de zee is niet mogelijk. Wie het water in wil, moet ongeveer 200 meter lopen en heeft daar een zeer vlakke toegang via een zandbodem. Langs het rif snorkelen is prachtig. Er zijn heel veel vissen. We hebben ook een rog gezien. Op een gegeven moment zagen we een murene langs het rif zwemmen. We waren daarbij zo afgeleid dat we de
waterschildpad over het hoofd zagen, totdat ze vlak onder ons doorzwom. Het ongeveer 1,5 meter lange en 1 meter brede reptiel was even lichtelijk beangstigend.
Op het strand proberen de medewerkers aan alle wensen te voldoen. De ligstoelen zijn prima, de parasols met rieten daken enorm. Wie nog een matras nodig heeft, krijgt die. Ik ga als volgt om met fooien: als ik zie dat een medewerker zich veel moeite getroost om het de gasten naar de zin te maken, dan geef ik vanaf de tweede of derde dag ook een passende fooi. En ja, geef alsjeblieft fooien in Egyptische pond, niet in euro's of andere valuta. Dat heeft ook iets te maken met respect voor hen. In ieder geval waren "onze" ligstoelen vanaf de derde dag altijd al klaar.
Achter het strandgedeelte is er een restaurant dat de hele dag all-inclusive drankjes (van gemiddelde kwaliteit) en een kleine snack aanbiedt. Rond lunchtijd is er bovendien salade, een paar gerechten en desserts. Niets bijzonders, maar het is genoeg. Wie meer keuze wil, moet terug naar het resort. Dat is ofwel een wandeling van bijna 10 minuten (naar het hoofdrestaurant) of met het treintje, dat zeker om de 20 minuten of naar behoefte rijdt.
In het hoofdrestaurant is er ontbijt met een enorme keuze. Eieren worden naar wens bereid. Fladenbrood wordt vers in de oven gebakken.
Ook de lunch biedt een ruime keuze en 's avonds zijn er thema-avonden. Op het terras is er altijd iets vers van de grill. De pastastation is bij elke maaltijd in bedrijf en helemaal niet slecht. De obers zijn zeer attent en verdienen zo natuurlijk ook wel een fooi of twee.
Ik moet in ieder geval toegeven dat dit een van de beste buffetrestaurants was waar ik ooit heb gegeten. Altijd vers en niet uitgedroogd. Er wordt op gelet dat het er voor de laatste gast nog net zo uitziet als voor de eerste.
Er zijn ook drie specialiteitenrestaurants. Een Italiaans, een visrestaurant en een Grieks. Elk restaurant kan één keer per verblijf in de all-inclusive worden bezocht. Maar dat betekent dat er maar heel weinig gerechten kunnen worden gekozen. In het visrestaurant zijn dat bijvoorbeeld ofwel een soep of een hummusvariant als voorgerecht, een gemengde visschotel, een gegrilde vis, een pizza Margherita of een pastagerecht als hoofdgerecht en een taartje of fruit als dessert. Al het andere kost extra. Bijvoorbeeld de Surf and Turf-schotel met biefstuk en kingprawns voor € 50,-, wat voor Egypte al erg hoge prijzen zijn. Ook als ik in plaats van de Pizza Margherita een pizza met zeevruchten wil, kost dit € 14,- extra. Dat schrikt af! Ik betaal graag iets extra als de prijs-kwaliteitverhouding klopt, maar niet zoveel. De specialiteitenrestaurants waren ook slecht bezocht, voor zover we konden zien. Ook wij gaven na één keer weer de voorkeur aan het buffetrestaurant (daar was die dag precies dezelfde zeevruchten aan het buffet als in het zeevruchtenrestaurant).
Wie de voorkeur geeft aan een zwembad in plaats van het strand, heeft er meerdere tot zijn beschikking. Twee met een poolbar, en nog een kleiner zwembad alleen voor volwassenen. Meer kan ik er niet over zeggen, omdat we altijd op het strand waren.
Eigenlijk was ik van plan om regelmatig naar de fitnessruimte te gaan, maar ik was zo teleurgesteld dat ik er maar één keer ben geweest. Het lijkt erop dat dit meer een alibi-ding is. Je hebt een fitnessruimte. Een grote, mooie, lichte ruimte. Eigenlijk geweldig. Maar één loopband, twee fietsen, een stepper. In de krachttrainingsruimte een halterbank, waarbij de halterschijven met twee andere apparaten gedeeld moeten worden, een paar halters van 5, 7,5 en 12,5 kg. Een halterbank met halters van 20 en 25 kg. Een multifunctionele krachttrainingsbank die uit elkaar valt en niet goed gebruikt kan worden. En dat was het dan ook wel zo'n beetje. Behalve dat de airco op 25 °C stond. Daar zweet ik al van, zonder te sporten.
Onze kamers waren groot en hadden een tussendeur. De kamer van de kinderen met bad, die van ons met douche. Beide met een grote tv, waarop in het Duits echter alleen RTL en ARD te zien waren. Daarvoor kon je deze via Bluetooth koppelen met je mobiel om muziek te luisteren. Er was ook een terras met gezellige zitgelegenheid. Maar die hadden we meer nodig om onze spullen te drogen. De airco werkte perfect en kon individueel worden inges
(automatisch vertaald uit het Duits)